Hallo allemaal,

Afgelopen week was het eindelijk weer tijd om met het Nederlands team te spelen. Het is altijd een eer om met het Nederlands team op pad te mogen maar het is bovenal vooral heel erg leuk en gezellig. We hebben een leuke groep, er wordt keihard gewerkt en de sfeer is altijd top. Met het puntje dat we vorige wedstrijd tegen Slovenië hadden gehaald, was iedereen hongerig naar meer succes. Deze week stond ons een belangrijke wedstrijd tegen Polen te wachten. Deze wedstrijd hadden we eigenlijk al eerder moeten spelen maar is destijds vanwege corona niet doorgegaan. Doordat er maar 1 wedstrijd op het programma stond, hadden we een volle week om ons voor te bereiden op Polen. De staf had deze mogelijkheid tevens aangegrepen om een aantal jongens die er al een tijdje niet meer bij waren geweest in actie te zien. We maken als team de laatste jaren flinke stappen, maar om echt de volgende stap te kunnen maken is het heel belangrijk dat we op elke positie genoeg jongens hebben die er kunnen staan als het nodig is. Handbal is keihard en de seizoenen zitten bomvol, dus blessures horen er helaas bij en we moeten op alles voorbereid zijn.

Dit betekent dat we ons maandagochtend met 24 man op Papendal meldden. Hoewel we tot de testresultaten bekend waren onze afstand moesten bewaren, was het leuk om een aantal jongens weer te zien en was er genoeg om bij te praten. Nadat de testresultaten gelukkig allemaal negatief waren, konden we dinsdag voor het eerst met elkaar trainen. De eerste dagen stonden vooral in het teken om alle systemen en afspraken er weer in te slijpen en het was voor de ‘nieuwe’ jongens een mooie mogelijkheid om zichzelf te laten zien. Op dag 2 was er ook voor de keepers wat speciale aandacht en hebben we ons, onder leiding van mijn vroegere kompaan Gerrie Eijlers, in het zweet gewerkt. Het was mooi om te zien dat Ger zijn ervaring en visie nu op de nieuwe generatie overbrengt en ik kijk er naar uit om in de komende trainingsstages verder met hem aan de slag te gaan. Nadat we op woensdag onderling nog een wedstrijd tegen elkaar hebben gespeeld, was het op donderdag tijd om afscheid te nemen van een aantal jongens en ging de focus vanaf dat moment volledig op Polen. Doordat Ephrahim Jerry niet volledig fit was, reisden we met 17 man af naar Polen. Gelukkig bleek zijn blessure mee te vallen en heeft hij uiteindelijk gewoon mee kunnen spelen. In Polen hebben we de tegenstander nog een aantal keer goed geanalyseerd en nog een aantal keer tactisch getraind om te bepalen hoe we de wedstrijd zouden aanpakken. Nadat alles weer doorgenomen en besproken was, waren we helemaal klaar voor de wedstrijd van zondag!

Voor mij was de wedstrijddag extra bijzonder, omdat het tevens mijn verjaardag was. Ik ben helemaal geen fan van mijn verjaardag en stiekem hoopte ik dat iedereen het vergeten was maar al bij het ontbijt ontkwam ik er helaas niet aan. Later bij de lunch hadden de jongens nog een taart geregeld en werd er luidkeels een verjaardagsliedje gezongen maar daarna ging de knop om en was iedereen volledig gefocust op de wedstrijd die avond. In de hal werden de laatste dingen nog even doorgenomen en na de warming-up was het dan eindelijk tijd om aan de wedstrijd te beginnen.

Vanaf het begin ging de wedstrijd gelijk op en was het continu stuivertje wisselen. Tot aan de laatste minuut was het bloedstollend spannend en nadat ik hun laatste doelpoging had verhinderd hield ik het bijna niet van de spanning. Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik van de laatste time-out vrijwel niets heb meegekregen, ook omdat ik wist dat mijn taak er voor die avond eigenlijk opzat. Dat we de wedstrijd met een schitterend vliegertje beslisten was dus ook voor mij een grote verrassing en de ontlading was dan ook groot. Dit is een enorme stap in de richting van het EK en ik ben enorm trots op onze ploeg! Dat ik die avond nog een paar rondjes moest geven, deed ik dan ook met alle plezier! Eind april komen we weer bij elkaar en spelen we tegen Turkije en nogmaals Polen. Het is onze doelstelling om 2e te worden in onze poule en ons wederom te kwalificeren voor het EK in 2022. We gaan er alles voor doen om dit werkelijkheid te maken!

Blijf gezond en tot de volgende blog!

Groet, Bart