Hallo allemaal!

Daar ben ik weer. Het was een hectisch begin van het jaar met onze EK-kwalificatie wedstrijden tegen Slovenië en de wel of niet deelname aan het WK, wat plotseling toch wel heel dichtbij kwam. Het coronavirus zorgt er al het hele jaar voor dat we veel moeten improviseren en snel moeten aanpassen en dat was ook deze periode weer zo. Het was bijvoorbeeld lang niet duidelijk of onze spelmaker Luc Steins mee kon doen vanwege een corona-infectie. Uiteindelijk lukte het niet en moest Luc nog langer in quarantaine blijven op zijn kamer op Papendal.

Slovenië

We begonnen goed in de eerste wedstrijd tegen Slovenië, dat op het laatste EK nog de halve finales haalde. Bij rust hadden we een kleine voorsprong, maar in de tweede helft werd ons spel een beetje slordig en lieten we wel erg veel kansen liggen. Uiteindelijk verloren we met elf, waardoor een slecht gevoel overheerste. Het is zonde dat je een prima eerste helft zo weggooit.

In de tweede wedstrijd waren we een stuk beter, wat ons wel vaker gebeurt. We zijn dan net wat langer bij elkaar, hebben meer trainingen gehad en zijn gewoon een stuk beter op elkaar ingespeeld. Na een mooie inhaalrace en een klein beetje geluk konden we er een puntje uit slepen, wat voor heel veel vreugde zorgde. Zo’n puntje tegen Slovenië kan in deze poule echt goud waard zijn en aan het einde net het verschil maken of je als tweede of als beste nummer drie naar het EK gaat.

Tevreden gevoel

Uiteindelijk denk ik dat we tevreden mogen terugkijken op deze kwalificatie-week. We hebben drie van de vier helften prima gespeeld en een punt gepakt tegen een sterke tegenstander. Je moet niet vergeten dat een aantal spelers bij ons in de BENE-League speelt, een competitie die al een hele tijd stilligt. Jongens als Samir Benghanem, Robin Schoenaker, Ephrahim Jerry en Ivo Steins hebben al maanden geen wedstrijd gespeeld en moeten het opnemen tegen spelers die een week daarvoor in de Final4 van de Champions League hebben gespeeld. Ik heb echt ontzettend veel respect voor het niveau dat onze jongens hebben laten zien in deze twee wedstrijden. Echt heel knap.

Circus

Toen we thuiskwamen vanuit Slovenië begon het echte circus pas. We wisten dat we derde stonden op de reservelijst voor het WK, maar echt kansrijk op deelname achtte niemand ons geloof ik. Tot op dinsdagavond binnen een paar uur twee teams naar huis gestuurd werden en we ineens bovenaan de lijst stonden. De groepsapp ontplofte. Kaapverdië en Brazilië hadden ook wat besmettingen, dus ineens was de kans heel groot dat we alsnog naar Egypte zouden gaan. Ons werd opgedragen om zo snel mogelijk een PCR-test te doen zodat we snel konden reageren, mochten we gaan. Er zijn spelers vanuit Denemarken en Duitsland naar Papendal gereden, om daar te overnachten en de situatie af te wachten. Iedereen moest snel dingen organiseren om zo snel mogelijk weg te kunnen, als het verlossende berichtje kwam. Dat kwam uiteindelijk niet. Het bleef stil en op donderdagmiddag kregen we te horen dat het toch niet door ging. Helaas.

Natuurlijk is het niet leuk om te zien dat er nu een wedstrijd van Kaapverdië is afgelast omdat ze te weinig fitte spelers hebben, maar het is niet anders. Ik hoop dat die jongens snel weer gezond worden en begrijp wel dat ze zo lang mogelijk hebben geprobeerd een WK te spelen. Het was voor hun ook het debuut. Toch was het voor ons wel dubbel jammer, omdat we ook al geen kans kregen om ons zelf voor het WK te plaatsen nadat onze play-off tegen Oostenrijk werd afgelast en zij op basis van ranking direct naar het toernooi mochten. Het zat ons wat betreft WK-plaatsing niet helemaal mee dit jaar. Het geeft in ieder geval een hoop motivatie om de komende toernooi allemaal op eigen kracht, zonder play-offs, te gaan halen!

Bobby