3,5 maanden zijn voorbij en nu gaat het pas echt beginnen..

Dit weekend begint het EK. Voor die meiden natuurlijk super spannend. Vooral voor de meiden die dit voor het eerst mee gaan maken. Het is zo een mooie ervaring. Moeilijk uit te leggen. Natuurlijk volg ik die meiden! Als ze spelen zit ik voor de buis. Misschien dat ik er iets anders naar kijk. Ik ken deze meiden op een andere manier. Ik zie ze nog steeds als mijn team, misschien is dat raar, maar zo voelt het. Ook heb ik gelukkig met de meeste nog goed contact, we wonen natuurlijk niet allemaal bij elkaar om de hoek. Dus we zien elkaar niet zo vaak maar social media en whats app helpt enorm! Dat is natuurlijk sowieso belangrijk als je in het buitenland woont, want je ziet en spreekt mensen een stuk minder vaak.

Er wordt mij vaak gevraagd wat ik denk over het Nederlands team en wat ik verwacht van deze meiden. Heel eerlijk heb ik geen verwachtingen en laat ik me verassen. Ik heb alle vertrouwen in deze meiden. Het zijn stuk voor stuk goede handbalsters met meerdere kwaliteiten. De ‘nieuwe’ meiden kunnen natuurlijk helemaal voor een verassing zorgen! Ze zien nieuw, fris en jong! Ze hebben andere ideeën en andere handbalstijlen die tegenstanders, waar we elk jaar weer tegen spelen, nog niet kennen. En het is een toernooi, in het begin heb je gelukkig even de tijd om elkaar te vinden, dat betekend dat 1 verloren wedstrijd niet gelijk het einde betekend. Ik vind handbal zo een verassende en onberekenbare sport, alles is mogelijk en dat maakt het toch zo mooi!

Ik hoop dat ik alle wedstrijden kan zien en anders in de herhaling want voor mij gaat het nu ook echt beginnen! Ik mag langzaam mee gaan trainen met de groep en dus gaan mijn trainingen ook langzaam weer meer op handbaltrainingen lijken! En dat is toch lang geleden. Ik mocht vorige week helpen bij de keepers training, dat doe ik al wat langer, maar deze keer mocht ik ‘echt’ op doel gooien. Als in; 3 passen en volgas de bal op doel smijten! WAT EEN HEERLIJK GEVOEL! Het maakte me niet eens uit dat de ballen overal heen vlogen behalve in de richting die ik graag zou willen! Maar het begin is er! En de spierpijn en de blaren ook..

Maar dat neem ik voor lief! Ik heb nog een lange weg te gaan maar ik kom terug!!

Krachttraining doe ik nog steeds elke dag maar vanaf nu dus ook iets meer rennen. Niet doelloos rennen, maar zoals ik dat het liefste doe; achter een bal aan! 

Nu eerst genieten van 2 weken prachtig handbal op TELEVISIE!