Hoooi!

Daar ben ik weer! Mijn vorige blog schreef ik vlak na de operatie aan mijn knie. Inmiddels ben ik al 3,5 maand verder en heb ik een hoop stappen kunnen zetten.

Nadat ik 6 weken op krukken heb gelopen, mocht ik EINDELIJK weer mijn eerste stappen op de grond zetten. Dit voelde in het begin natuurlijk super vreemd aan en heb ik de eerste 2 dagen moeten oefenen om normaal te kunnen lopen. De eerste dag met krukken erbij en de tweede dag voorzichtig zonder krukken. Na 5 daagjes voelde dit weer als vanouds en was het heerlijk om alles weer zelf te kunnen doen, zónder hulp.

Datzelfde weekend ben ik gelijk teruggevlogen naar Kopenhagen om samen met de fysio’s aan de slag te gaan met de eerste oefeningen. In het begin was dit nog heel beperkt en was de focus vooral gelegd op oefeningen om volledige beweging en stabiliteit in mijn knie terug te krijgen. Vanaf dat moment had ik pas het gevoel dat ik echt bezig was met mijn revalidatie en dat ik weer stappen kon maken. Daarnaast zag ik ook mijn team gezellig weer. Dit was echter ook heel apart, aangezien ik nu een ander programma draai dan mijn teamgenoten.

Na een aantal dagen kon ik beginnen met een aantal krachtoefeningen. Dit was natuurlijk nog met heel weinig of geen gewicht. Elke week die volgde, mocht ik weer een stapje verder. Ik kon steeds meer verschillende oefeningen en hogere gewichten aan. Na 2 weken kon ik al best veel en sindsdien ben ik hard aan het trainen om mijn spierkracht weer terug te krijgen (en nog een beetje extra :P). Wánt ja… 6 weken niet lopen had niet veel goeds gedaan met mijn rechterbeen. Gelukkig ga ik weer steeds minder verschil te zien tussen beide benen.

In december mocht ik beginnen met rennen. Dit ging de eerste keer nog wat stroef haha, maar de keren daarna ging het gelukkig al een stuk beter en bouw ik het steeds verder op. Aangezien mijn knie er goed uitzag en voelde, mocht ik die week ook al starten met het maken van kleine sprongetjes. Die gaan we de aankomende maanden uitbreiden naar explosievere sprongen.

Op dit moment revalideer ik in Nederland en ga ik begin februari weer terug naar Denemarken. Dan blijf ik daar om mijn revalidatie af te maken en mag ik hopelijk snel de eerste stappen op het handbalveld maken. Eerst apart met de fysio en daarna hopelijk snel in de trainingen samen met mijn team. Ik mis het echte handbalspel natuurlijk wel. Ik neem het nu dag voor dag, maar als ik februari weer terugga, ben ik benieuwd hoe mijn vorderingen gaan zijn en hoop ik stiekem toch dat alles een beetje sneller gaat dan gepland :).

Tot nu toe verloopt alles heel goed en heb ik er vertrouwen in dat ik snel weer op het veld sta.

Tot de volgende keer!

Nyala Krullaars