Nieuws

De nieuwe handbalschoenen van Michelle Goos

In de laatste week van het eerste gedeelte van de voorbereiding heeft Michelle Goos eindelijk meer gehandbald! En wat is er dan leuker om te doen dan nieuwe handbalschoenen uit te zoeken voor het nieuwe seizoen?? Welke schoenen het zijn geworden, lees je in deze blog.

Lees meer Lees meer
Dit bericht is geplaatst op 31 jul. 2019 08:00:00 | Door https:handbalshop.nl | Geen reacties

De voorbereiding is begonnen

Het nieuwe seizoen 2019/2020 is begonnen. 4 juli had Michelle Goos haar eerste training. Vandaag, 26 juli is de laatste test van de eerste helft van de voorbereiding; een oefenwedstrijd tegen Bietigheim!

Lees meer Lees meer

Labels:

Dit bericht is geplaatst op 26 jul. 2019 10:00:00 | Door https:handbalshop.nl | Geen reacties

Vakantieeeeee

De maand juni is voor veel handballers en handbalsters vakantie maand!! En dat betekent even geen verplichtingen en geen bal in je hand... Michelle Goos reist een maand naar verschillende plekken in Spanje! Maar vakantie betekent niet dat ze helemaal vrij is, natuurlijk! Er moet gewoon getraind worden! Hoe ze dit aanpakt, lees je in haar nieuwste blog!

Lees meer Lees meer

Labels:

Dit bericht is geplaatst op 19 jun. 2019 08:00:00 | Door https:handbalshop.nl | Geen reacties

8 maanden...

Michelle Goos herkent zichzelf steeds meer terug op het handbalveld en vind langzaam haar spelvorm van voor haar blessure terug. 8 maanden na de operatie en voelt ze zich bijna weer de oude. Hoe haar progressie verloopt in het team lees je in deze blog.

Lees meer Lees meer

Labels:

Dit bericht is geplaatst op 8 mei 2019 08:00:00 | Door https:handbalshop.nl | Geen reacties

7 maanden na de operatie

Het is deze week precies 7 maanden na de operatie. Michelle Goos heeft haar eerste minuten gemaakt en haar eerste 2 wedstrijden gespeeld voor NSU (Neckarsulmer Sport-Union). Hoe dit is verlopen lees je in haar nieuwste blog!

Lees meer Lees meer

Labels:

Dit bericht is geplaatst op 18 mrt. 2019 09:00:00 | Door https:handbalshop.nl | Geen reacties

SHE’S BACK!!

 

YES! Na bijna zeven maanden dag in dag uit revalideren, mag Michelle Goos dit weekend weer voor het eerst handballen. Hoe ze zich hier op aan het voorbereiden is lees je in onze nieuwste blog.

Lees meer Lees meer

Labels:

Dit bericht is geplaatst op 28 feb. 2019 09:00:00 | Door https:handbalshop.nl | 1 Reactie

Nieuw jaar, nieuwe ronde, nieuwe kansen!

Michelle Goos Handbalshop.nl

Nieuw jaar, nieuwe ronde, nieuwe kansen!

Ik hoef jullie natuurlijk niet te vertellen hoe mijn jaar was... Veel dieptepunten weinig hoogtepunten. Daarom wil ik het daar niet te lang over hebben, maar kijken naar wat mijn doelen zijn voor het nieuwe jaar en hoe ik die doelen ga bereiken!

Ik heb 4,5 maand van mijn revalidatie achter de rug en nu beginnen mijn trainingen EINDELIJK op handbal te lijken! Ik ben langzaam begonnen met het oefenen van een sprongschot. Ja oefenen, want als je denkt dat je dat gelijk weer kan na 4 maanden, dan heb je het fout! Ik wist namelijk niet eens hoe ik normaal moest huppelen!!! Dat gevoel, de timing, helemaal weg! Voelde me zo dom! Ik kon niet eens met mijn kleine nichtje huppelen! Maar na wat simpele oefeningen op 1 been springen etc, kwam het al snel terug. Hartstikke fijn, dat ik weer kan huppelen, maar een sprongschot is toch wel weer 2 levels omhoog!

Wat voorheen zo makkelijk was; 3 stappen en springen, zweven, schieten. Leek nu onmogelijk. Ik heb eerst een minuut naar mijn voeten staan staren, maar ze deden niets.
Nou goed, andere methode: stap voor stap een sprongschot doornemen.
Stap 1:
Afzetten en springen. 1 benig op een step. Na een paar keer, ging dat steeds beter. Echt hoog kwam ik nog niet. Maar het was een begin.
Stap 2:
3 stappen, afzetten, landen. Meer was het nog niet. Het zweefmoment was er helemaal niet, niet eens 0.00001 seconde bleef ik hangen.
Stap 3:
Dribbelen, 3 stappen, afzetten, schieten. Dat was ook wel weer een dingetje. Had ik eindelijk na 2 weken oefenen dat sprongschot weer een beetje erin (10cm spronghoogte) moest ik gaan dribbelen, springen en dan ook nog schieten. Dit heb ik wederom 2 weken moeten oefenen. Dit gaat dan ook allemaal in 1 tempo, een versnelling heb ik nog niet.

De eerste 4 maanden van mijn revalidatie waren zwaar en ik voelde me vaak heel alleen. Maar ik ben nu op een punt beland, dat ik bijna alles kan, behalve echt handballen. Mijn conditie is 0,0 en mijn sprongschot is verre van hoe het was voor mijn blessure. Ik moet het anders formuleren; ik dacht dat de eerste 4 maanden het zwaarste zouden zijn, maar ik had het mis. Het ergste komt nu. Ik denk dat ik mee kan spelen en wil het heel graag, maar het gaat nog niet. En toegeven dat je iets niet kan, is ook best een dingetje.

Begin december deed ik mijn eerste sprongschot en heb ik mijn eerste breakies weer gelopen! Dat voelde geweldig, ik kon weer een beetje meedoen! Het is nu januari en 2 januari heb ik voor het eerst vanuit mijn hoekje geschoten! De eerste 2 pogingen waren nog niet je-van-het, maar ach ik ben weer een stap dichterbij mijn doel: weer handballen en mijn oude niveau weer halen! Of misschien wel beter dan voor mijn blessure! Wie weet, niets is onmogelijk toch?

De komende 4 weken staan voornamelijk in het teken van conditie en sprongkracht opbouwen. Veel krachttraining en nog meer conditietraining. Zo leuk, voornamelijk nog zonder bal. Bah, rennen zonder doel, vreselijk! Maar wat moet dat moet! En ik kan EINDELIJK weer lekker op doel gooien! Dat heb ik toch zo gemist!

Ik wens iedereen een gelukkig, gezond en vooral sportief 2019!

Lees meer
Dit bericht is geplaatst op 7 jan. 2019 13:11:46 | Door https:handbalshop.nl | Geen reacties

2 maanden zijn voorbij.....

Michelle Goos Handbalshop.nl

Ja 2 maanden zijn om en ik kan alles, behalve handballen..

De tijd lijkt voorbij te vliegen, maar toch ook weer niet.

Revalideren is altijd moeilijk en vraagt veel discipline. Maar bij een revalidatie als deze, die niet een paar weken duurt maar minimaal een half jaar, voel je je toch wel heel erg eenzaam.

Ik doe een teamsport, maar voel me niet echt onderdeel van het team. Meer dan aanwezig zijn kan ik niet. Ik kan geen doelpunten maken, of doelpunten voorkomen, ik kan alleen praten en zeggen wat ik zie om mijn team beter te maken.

Dat doe ik ook, waar ik kan, want ik voel me al snel een betweter. Ik zeg iets maar kan het zelf niet.

Ik voel me vaak alleen, heb 2 misschien 3x per week fysiotherapie maar heb 2x per dag training. In die trainingen hangt het maar van 1 iemand af en dat ben ik zelf. Discipline en doorzettingsvermogen. Daar komt het op neer. En ik kan jullie vertellen dat dat heel erg zwaar is. Niemand die je aanmoedigt, helpt of je dat extraatje zetje geeft. Wat je in een team natuurlijk allemaal wel hebt.

Michelle Goos Handbalshop.nl

Hoe ziet mijn week eruit? Nou ongeveer zo:

Maandag
9.00 uur 45 minuten rijden naar Brackenheim, daar ren ik in de Alter G (anti zwaartekracht apparaat) en doe ik aansluitend krachttraining (+/- 2 uur)
18.45 uur Training in de hal, daar doe ik sprongoefeningen en wederom krachttraining. Duurt ongeveer 1,5 uur

Dinsdag
8.00 - 9.30 uur krachttraining
10.00 - 14.00 werken (ja dat doe ik ook nog bij www.kruu-photobooth.nl)
14.15 - 15.45 uur fysiotherapie en krachttraining
16.00 - 17.30 uur training hal, loopscholing, sprongen en stabiliteit

Woensdag
9.00 uur Brackenheim, Alter G (anti zwaartekracht apparaat) + krachttraining (+/- 2 uur)
18.45 uur Training hal, sprong oefeningen en wederom krachttraining. Duurt ongeveer 1,5 uur

Donderdag
8.00 - 9.30 uur krachttraining
10.00 - 14.00 werken
14.15 - 15.45 uur fysiotherapie en krachttraining
16.00 - 17.30 uur training hal, loopscholing, sprongen en stabiliteit

Vrijdag
9.00 uur Brackenheim, Alter G (anti zwaartekracht apparaat) + krachttraining (+/- 2 uur)
14.00 - 15.30 uur training hal, loopscholing, sprongen en stabiliteit

Zaterdag
9.00 uur krachttraining

Zondag
Vrij

De twee keer dat ik bij de fysio ben doe we wat oefeningen samen en testen we vaak de stabiliteit en kracht in mijn knie. Het positieve daaraan is, dat ik elke week nog steeds vooruit ga!

Ik volg ook het Athlete plan van Personal Body Plan. Waarom? Omdat zij voor mij een dagplanning maken met elke dag een andere training, die voor mij opmaat gemaakt is. Ik kan dit namelijk niet alleen en heb alle hulp nodig die ik krijg.

Als ik in Nederland ben heb ik alle hulp die ik nodig heb, het liefst ben ik ook vaker thuis zodat ik voor mezelf beter kan trainen onder toezicht van Remon Stompe van Solidperformance. Solidperformance doet niet alleen aan fysiotherapie maar ook Personaltraining voor alle niveaus! Ze nemen de tijd voor je en laten je zien dat je meer kunt dan je denkt!

Door de vele trainingen en het vele reizen gaat de tijd wel iets sneller, de zaterdagen duren het langste. Een lange busreis naar een uitwedstrijd terwijl ik weet dat ik toch niet speel..

Maar ik blijf doorgaan en neem de dipjes voor lief.. Dat hoort er blijkbaar allemaal bij. Ik kom terug en het is misschien de slogan van iedereen met deze blessure maar mijn doel is het waar te maken: #comebackstronger ->

I WILL!!





Lees meer
Dit bericht is geplaatst op 17 okt. 2018 16:02:59 | Door https:handbalshop.nl | Geen reacties

En dat was de eerste maand

Michelle Goos Handbalshop.nl

Één maand na mijn operatie. Tot nu toe vliegt de tijd, maarja 1 maand voorbij en nog velen te gaan.. Maar tot nu toe mag ik niet klagen. Ik kan al zoveel meer als ik van te voren gedacht had!

Hoe ziet de eerste maand er uit na zo een operatie? Als ervaringsdeskundige kan ik dat jullie nu natuurlijk vertellen!

Iedereen kent wel iemand die deze blessure heeft opgelopen, of misschien heb je het helaas zelf wel mogen ervaren, net zoals ik.

Nu is het natuurlijk 24 jaar goed gegaan bij mij (ja speel al zolang handbal) dus ik vertrouw nog steeds op mijn lichaam. Dat was de eerste paar dagen na de operatie wel iets anders natuurlijk. Dat zeg ik nu heel stoer maar de eerste 2 weken waren het ergste!

Ik kwam uit de narcose en de arts stond me al vrolijk aan te kijken. Ik kreeg dan ook direct na het ontwaken de boodschap: ‘Keurig en knap gedaan mevrouw Goos, niets kapot alleen de voorste kruisband!’. Nou bedankt, daar ben ik SUPER blij mee (NOT)! Maar ok, van het slechtste, is dat de beste mogelijke diagnose. Geen kapotte meniscus, geen andere banden in- of afgescheurd. Dus vanaf NU start mijn lange weg terug..

Twee uur na de operatie kwam de arts even langs om te kijken hoe het met me ging. Nouja eigenlijk heel goed, ik had alleen MEGA honger maar kreeg niets te eten! (kan ik toch nog steeds woest om worden) Ik mocht niet eten omdat ik net uit de narcose was, dat betekende; ’s avonds een broodje kaas en de volgende dag weer ‘normaal’ eten. Dat betekende ook: de hele god ganze dag HONGER! (mag ik niet zeggen van mijn moeder, want honger kennen wij niet, maar ik had toch echt mega honger!!) Maar terug naar de point. De arts kwam ook om me te zeggen dat ik mijn been op moest tillen en moest gaan staan. Ja je leest het goed; opstaan. Lopen mocht niet, alleen met krukken. Maar toch direct staan na de operatie was toch best een heftig idee, de dokter zei het, dus ik deed het. En eigenlijk kon en ging dat ook gelijk!

Ik moest 2 dagen in het ziekenhuis blijven (dat is normaal in Duitsland, in Nederland is het een dag opname, in Duitsland helaas niet).

In die twee dagen, kreeg ik gelijk fysiotherapie en mega veel informatie en uitleg over wat de komende weken/maanden allemaal gebeuren gaat en moet.

De 3de dag na mijn operatie kreeg ik een soort fiets thuis gestuurd. Dat moest ik 3x per dag 15 minuten doen. En dat was de eerste 2x even wennen en heel gek, maar daarna ging ik als een speer! Ik heb wat kilometers afgelegd in de eerste week, thuis, op de bank!



Zes Dagen na de operatie, heb ik gerent! Jaahaa! Ik heb gerent! 20 minuten lang, 7 km/h. ha! Nooit gedacht dat dat mogelijk zou zijn! Ik heb gerent met 20% lichaamsgewicht op mijn benen, in een anti gravity machine! Ja die bestaat! Ik voelde me net een wandelende muffin, maar dat interesseert me vrij weinig, ik kan rennen! Sinds dien doe ik dat 3x per week. Ik zit nu op 4,5 weken en ren nu met 45% van mijn lichaamsgewicht op 9km/h 40 minuten. Beter dan niets toch?



Na 10 dagen kon ik lopen zonder krukken, na 2 weken kon ik fietsen en na 3 weken stond ik op de crosstrainer. Elke keer als ik iets nieuws kan, voelt dat als een overwinning! En in deze afgelopen 4 weken heb ik al zoveel overwinningen mogen vieren! Dat helpt enorm! Het aller zwaarste voor mij op dit moment is het langs de kant zitten bij trainingen en vooral wedstrijden. Ik wil die bal oppakken, wegrennen, een sprongschot maken en op doel smijten!! Maar dat gaat helaas nog wel even duren. Ik mag niet klagen, ik kan echt al super veel. Ik weet dat ik mezelf niet mag en kan vergelijken met andere maar dat doe ik toch en dat doen we volgens mij allemaal.

Handbalshop.nl Michelle Goos

Ik bekijk het nu per week en heb elke week een nieuwe doelstelling en tot nu toe haal ik al mijn doelstellingen en meer! Mijn einddoel is: de terugronde weer spelen! Dat is nu over 5,5 maanden! Ja dat is misschien snel, maar niets is onmogelijk en ik vertrouw op mezelf en vooral op mijn lichaam!

Voor iedereen die hetzelfde meemaakt of heeft meegemaakt; wat voor mij super goed werkt en helpt is dat ik een team om me heen gebouwd heb. Een team dat bestaat uit mensen die elk hun eigen expertise hebben maar allemaal hetzelfde doel: Mij zo snel mogelijk fit hebben en sterker dan ooit!

Dat team ben ik nu al enorm dankbaar!
- Andreas Dewald
- Sven Schneider
- Remon Stompe
- Patrik Vogl
- Tom Grootendorst

Michelle Goos Handbalshop.nl
Lees meer
Dit bericht is geplaatst op 19 sep. 2018 16:06:52 | Door https:handbalshop.nl | Geen reacties

Ik weet het niet meer......

Blog Michelle Goos Handbalshop.nl

Tja waar zal ik beginnen. Wederom genoeg om te vertellen en helaas niet alleen leuke verhalen deze keer.

We hebben nog een week vakantie gehad en dat was toch echt heel fijn! Niet omdat ik al weer toe was aan vakantie, maar omdat ik dan mijn familie nog even kon zien voordat het lange seizoen gaat beginnen. Want bijna mijn hele familie was in Spanje en dat was toch perfect! Zon, zee, strand en familie!

Elke dag sporten op het tijdstip dat mij uitkwam en daarna leuke dingen doen: zwemmen, naar het strand, motor rijden en natuurlijk winkelen!! Mijn moeder zegt altijd: ‘je moet doen waar je goed in bent’. En ik luister (bijna) altijd naar haar natuurlijk! En ik kan toevallig heel goed shoppen!! Haha

Neckarsulm Michelle Goos Handbalshop

In het tweede deel van de voorbereiding staan de technische zaken meer centraal: wat voor soort handbal past bij dit team? En hoe gaan we dat spelen?

Nog maar 3 weken dan begint de competitie en er staan veel wedstrijden op het programma tot dan. Onze eerste oefenwedstrijd na de vakantie, is tegen een oude bekende: Dalfsen uit Nederland. Na 4 trainingen gelijk weer een oefenwedstrijd is toch best snel maar zou geen probleem moeten zijn.

Helaas werd het voor mij één van de zwartste dagen uit mijn carrière. Iedereen die mij kent, weet dat ik weinig blessureleed heb gehad door de afgelopen jaren. Eigenlijk speel ik altijd en ben ik altijd top fit. Maar nu, na een actie tussen 1 en 2, een sprongschot en een foute landing, ziet alles er heel anders uit. Ik voelde gelijk dat het mis was. Mijn onderbeen leek voor een paar seconde uit de kom en zoveel pijn in mijn knie heb ik nog nooit gevoeld. Die paar seconde leken minuten te duren. Na 10 minuten ging het wel weer en kon ik erop staan en zelfs langzaam lopen.

De volgende dag kon ik zelfs traplopen! Ik zag het allemaal weer wat positiever. Had gelijk een afspraak bij onze team arts. Maarja ik kon op 1 been staan, ik kon lopen, mijn knie was niet echt dik en totaal niet blauw. Hoe erg kan het zijn?

De dokter deed wat tests en wist het niet zeker. Het voelde niet super slecht maar ook zeker niet goed. Dus nog steeds; onzekerheid. Er moest een mri gemaakt worden want aan de buitenkant kunnen we niets zien. In Nederland moeten we vaak weken wachten op een mri maar ik kon hier gelijk dezelfde dag om 18.20 uur. Dus het werd een lange dag, met wachten tot dat moment.

Een mri duurt ongeveer 20 minuten. Nou het leek wel een uur! En je mag niet bewegen en ik kreeg natuurlijk jeuk aan mijn neus, aan mijn teen, een trillend been, laten we het erop houden dat die mevrouw me erg lastig vond....

Daarna een paar minuten in de wachtkamer en dan wordt je naar binnengeroepen voor een algemene uitslag. Dat betekent ze zeggen wat ze zien op de beelden en dat was het.

Nou daar gaat ie dan... Ik ging zitten, had amper de stoel geraakt, en het eerste wat hij zei: voorste kruisband afgescheurd. Sorry?? Pardon?? Wat??

Alles wat hij daarna heeft gezegd heb ik niet meer gehoord. Een van de ergste blessures voor een topsporter is die verdomde kruisband. En notabene ik, Michelle Goos, die in de afgelopen 15 jaar misschien 4 officiële wedstrijden heeft gemist, moet nu 6 tot 9 maanden op de tribune toe kijken??

Ik weet het niet meer.....

Mijn altijd innerlijke positieve stemmetje is op vakantie denk ik want voor mij is nu alles somber.. En nee ik vind mezelf niet zielig en heb geen zelf medelijden maar ik voel me wel helemaal K*T en wil het liefste naar mijn moeder....

Groetjes,
Michelle

Michelle Goos Neckarsulm
Michelle Goos Neckarsulm

Lees meer
Dit bericht is geplaatst op 14 aug. 2018 12:23:36 | Door https:handbalshop.nl | 4 Reacties
  1. 1
  2. 2
  3. 3
We hebben nog meer producten voor je