Michelle Goos Handbalshop

De eerste maand van de voorbereiding zit erop, nog even doorbijten en dan begint (het normale leven) het seizoen gelukkig weer!! Wat je je voor moet stellen bij onze voorbereiding is zo ongeveer 22 wedstrijden in 8 weken. Als we geen wedstrijd hebben kunnen de hardloopschoenen mee en je hartslagmeter. De eerste week was vooral veel testen. Eerst natuurlijk de Spiro test (rennen tot je niet meer kan) en de dag daarna (deze vind iedereen leuk, NOT!!) de piepjestest!! Uiteraard tot je niet meer kan of na de piep niet over de streep bent.

We komen er JapAAAAN!

Na 2 weken vertrokken wij voor onze eerste trainingsstage naaaaarrrrr..... JAPAN!! Ja i.p.v. 11 uur met de bus naar Metzingen, 11 uur vliegen naar Osaka! Ach wat is het verschil? Is maar 11 uur! Zit je wel aan de andere kant van de aardbol!

We bleven daar 11 dagen en speelde bijna elke dag een wedstrijd. Tegen verschillende Japanse teams. En wat je je er bij voorstelt is ook echt zo, ze zijn gemiddeld niet groter dan 1.60m, bloedsnel en onuitputbaar! 

Buiten het vele trainen en alle wedstrijden daar hadden we 2 dagen de tijd om toch iets van de Japanse cultuur te zien. We zijn naar verschillende tempels geweest en hebben daar wat geleerd over boeddhisme en pelgrims. We moesten allemaal bij aankomst onze handen wassen en onze mondspoelen met 'heilig' water. 

Mooi om te zien wat voor een vrede en rust het boeddhisme uitstraalt. Het was er zo mooi en vredig. Je kan het zien als een hele mooie grot tuin, met veel planten, bloemen, vijvers, watervalletjes en natuurlijk boeddha. 

Cultuur snuiven

Na de tempelbezoeken hebben we een boottocht gemaakt naar een wereldberoemd natuurfenomeen (waar ik het bestaan natuurlijk weer niet van wist maar gewoon knikte en mee praatte!). Het waren gigantische oppervlakkige draaikolken (Naruto Whirlpood) gecreëerd door sterke stromingen van verschillende kanten.  We gingen dus op een boot naar die draaikolken. Dacht ik. Nee we gingen met de boot, die overigens de motor uit had, die draaikolken in. Nou als je geen zeebenen heb zoals ik, is dat geen succes. Ik heb als de bliksem foto's gemaakt en heb mezelf vervolgens vastgeklemd aan een paal en ben op de grond gaan zitten. Heel veel mensen (en teamgenoten) vonden dit natuurlijk hilarisch, maar dat kon me op dat moment weinig schelen. Hebben zij ook weer even gelachen. Nou HaHa en door. 

Op onze 2de vrije dag hebben we gymles/handballes gegeven op een school. Dat was een bijzondere ervaring. De kinderen gaan nog steeds in voorgeschreven kleding naar school. En bij de gymles gaan de jongens en meisjes automatisch naar hun eigen kant van het veld, want alles is nog steeds gescheiden. Er was ook geen airco in de school en sportzaal dus gymmen in 40 graden is voor hun heel normaal. Voor ons iets minder. Dus na 10 minuten kon je me uitwringen. We waren stuk voor stuk doorweekt! Gelukkig moesten we maar 4 uur gymles geven in deze bloedhitte!! 


Handbalshop Michelle Goos

Het feit dat deze kinderen alles leuk vonden wat we deden en zo super beleefd, lief en enthousiast waren maakte het eigenlijk al meteen weer goed. 

Japanners zijn over het algemeen heel beleefd en gastvrij. Er staan nergens prullenbakken want iedereen heeft een tasje bij zich waar ze hun eigen afval in gooien en meenemen. Maar het is super schoon! Er ligt werkelijk niets op straat. 

Je verstaanbaar maken in Japan is wel een dingetje want Engels spreekt bijna niemand. En laat mijn Japans nou ook niet geweldig zijn. Dus het werd meer: 'handen, voeten en plaatjes laten zien' taal. Maar daar kwamen we ook een heel eind mee! 

Aan het einde van onze reis hebben we nog een gondelvaart een gigantische berg op gemaakt. Maar het bungelen boven een afgrond in een gammel bakkie was het helemaal waard toen we uiteindelijk het geweldige uitzicht zagen toen we boven op de berg stonden.  

De avond voordat we weer naar Duitsland vertrokken waren we nog even Osaka stad in gegaan om toch nog te zien hoe het er aan toe gaat in een grote Japanse stad. In een woord: WAUW!! Wat een mensen, wat een gebouwen en vooral wat een winkels!! Shoppen kan je in ieder geval goed in Japan en laat dat nou mijn tweede grote hobby zijn!! Het werd meer turbo shopping want we hadden maar 2 uur maar het was me toch gelukt om nog wat te scoren in die korte tijd!


Michelle Goos handbal

En nog meer voorbereiding

Terug in Duitsland waren we 1 dag vrij en daarna stond een looptraining, krachttraining en een stabiliteitstraining op het programma. En na 3 dagen vertrokken we met de bus naar het volgende toernooi in Wittlich. En natuurlijk wederom een reis van 9 uur. Ach is toch een paar uur minder dan naar Japan. In Wittlich speelde we tegen een Pools team, Metzingen, Metz en Bietigheim. Allemaal top teams. Eigenlijk speelde we boven verwachting en stonden we in de finale tegenover Bietigheim. Zij waren helaas te sterk met 4 doelpunten verschil werden we uiteindelijk 2de op dit ijzersterke toernooi.

Na de finale direct terug de bus in en weer 9 uur naar Buxte City! Deze keer geen dag vrij en meteen maandag weer aan de bak (we waren half 4 's nachts thuis). Vrijdag stond de volgende wedstrijd alweer op het programma tegen Blomberg, zaterdag tegen het Deense Randers en zondag tegen Oldenburg. Vandaag is het maandag en hebben we eindelijk 1 dag zonder trainingen! Ik had me voorgenomen uit te slapen maar 8 uur zat ik al weer aan het ontbijt. Morgen vertrekken we voor 6 dagen naar Denemarken, ook daar spelen we weer een toernooi en werken we heel wat trainingen af! Nog 2 weken dan begint gelukkig het normale leven weer! Heftig hoor zo'n voorbereiding in Duitsland!


Michelle Handbalshop Goos